Belgische mensport… Wat ruist er door het struikgewas?
"Wa-at ruist er door het struik-gewaaas? Het is een euhhh..." Toon Hermans in het collectief geheugen... (anpfoto)
En toen waren ze nog met…
Wie onbevooroordeeld ogen en oren openhoudt, ziet hoe de laatste maanden de Belgische mensport op internationaal, sportief vlak ernstige barsten vertoont en hoe een performante, eensgezinde groep meer dan ooit zoek is. Wat gebeurde er sinds 2009 te Greven? Toen de Belgische pony-menners in het buitenland meer dan een belletje deden rinkelen bij supporters, concurrenten en juryleden. Wat is er loos? Want dat er wat ruist, is elkeen die het zien wil én durft, meer dan duidelijk.
Geen Belgisch team… ‘Qué?’
Het wereldkampioenschap mennen in Conty, nog vers in het geheugen. Zag u er een Belgische ploeg aantreden? Wij ook niet. En hadden we dan in Lipica wel een Belgisch team? Neen. “Voor België kwamen in de vierspanrubriek Jan Nijs en Tinne Bax aan de start”, luidde de officiële melding. Zonder meer.
Hoezo, ruilden alle Belgische menners intussen hun paspoort in voor andere naties, voorgoed met de noorderzon vertrokken? Neen. Maar mochten sommigen onder hen het kunnen, ze zouden niet twijfelen, horen we in het zwijgen opgelegde wandelgangen.
Aan kandidaten geen gebrek in januari…
Tijdens de vorige editie in Greven, liep alles nog gesmeerd voor de Belgen. De ponymenners veroverden het teambrons en Tinne Bax eindigde bij de vierspannen op een knappe 3de plaats. Twee jaar later lijkt dat positief gevoel mijlenver weg. Nochtans was in januari van dit jaar nog alles koek en ei. Negen kandidaturen werden ingediend voor tweespan en 11 kandidaturen dwarrelden binnen voor wat betreft de pony’s. Maar na verloop van tijd begon wat al gauw leek op een afvallingskoers…
Tel even van 9 tot 1.
Als kandidaten niet voldoen aan de bij reglement vastgelegde criteria, kan men ze nu eenmaal niet afvaardigen. Reglement is reglement, klonk en klinkt het bij de mencommissie. Maar daar knelde het schoentje niet het hardst. Wat zich in juni voltrok, was ongezien en veroorzaakte pas echt de Belgische afwezigheid in het buitenland. Want plots haakten meerdere tweespan menners solidair af.
Echter geen zorgen, leek het in de persberichten ter zake. Eric Van Praet was immers ‘ready to go’ en Marc Dieleman zou hem kunnen vervoegen. Twee menners, voldoende om van een heus team te mogen spreken. Helaas werd menner Dieleman door z’n dokter alsnog thuis gehouden, kwestie van zijn herstel niet te hypothekeren. Menner Van Praet ging naar Conty als individuele deelnemer.
En wat met de pony’s?
Eerst en vooral waren er enkele menners die niet voldeden aan de criteria voor FEI-kwalificatie. Toch bleek er einde juni nog genoeg ‘materiaal’ voor handen te zijn om een volledig team uit te distilleren, meer precies: 2 enkel- en 2 tweespannen plus 4 vierspannen. Maar in het Nederlandse Ommen (Giethem) deed men Sebastien Pallen “an offer you can’t refuse”. En weg was z’n pony. Vervolgens trok ook Marc Van der Speeten “om diverse redenen” z’n kandidatuur in.
Midden juli is het dan de beurt aan Marc-Antoine Jacquet. Hij trekt zich terug om diverse redenen. Tussen de lijntjes lees je hun onvrede met de gang van zaken. Wat nu? Want zonder enkelspannen, geen team. Enkele overblijvers slaagden er in extremis in om Johan Verswalm mee aan boord te krijgen. Nochtans had dat best wel wat voeten in de aarde. Met z’n pony eerder verkocht, moest een deal worden gesloten met de huidige eigenaar en moest een sponsor worden gevonden. Beide opdrachten lukten. Hij ging aan de slag.
“Onverzettelijkheid binnen LEWB”
Tot plots midden augustus er alsnog een weigering van de nationale mencommissie kwam. Johan voldoet niet aan de opgelegde criteria om te kunnen deelnemen, luidt het. Zelfs in deze ongewone situatie kan geen uitzondering worden aanvaard, besluit men. “Onverzettelijkheid van sommige leden binnen LEWB”, beweren onze Franstalige collega’s van Attelage Info. Nochtans terecht, volgens ons, want consequent met eerdere weigeringen om dezelfde reglementair vastgelegde criteria.
Zodoende einde van het verhaal. Enkel individueel konden de anderen nog deelnemen. Geconfronteerd met het ontbreken van een team, trok vervolgens kersverse papa Laurent Herman (2-span) ook z’n deelname in. Bleven over: 3 vierspannen bij de pony’s. En de FEI bleef bij haar standpunt “dat enkel landen die een volwaardig team sturen daarenboven nog een extra individuele mogen meenemen”.
Mathy: “De ganse omkadering herzien.”
Een belabberd, internationaal figuur dat we slaan, klinkt het her en der. Of zoals Eugène Mathy het verwoordde in de maand juli: “De ganse filosofie binnen het mennen is aan herziening toe.” Volgens Attelage Info klinkt dat vrij vertaald als volgt: “We moeten onze ganse omkadering (beheer / manier van werken en communiceren) herzien”.
En ja, we treden hen bij als ze besluiten dat dit maar best erg dringend onder handen wordt genomen. Want zo merkten we zelf bij diverse contacten: er ruist wat door het struikgewas…
.
Nota: de Equestro-redactie benadrukt dat dit artikel niet beoordelend of met de vinger wijzend opgevat is. Net als zovele sportliefhebbers die de mensport een warm hart toedragen, stellen wij alleen maar vast. De objectieve opsomming van wat zich tijdens de voorbije maanden afspeelde, spreekt immers al voldoende voor zich.
Oorspronkelijke tekst: Attelage Info
Bewerking & redactie: Laurens (Equestro.be)
Nog interessant leesvoer:
Category: Mennen, Paardensport
